Πλαστικοί σκηνοθέτες

Άσχημος μέσα σε σχήματα
Όμορφος έχασες το ρήμα

Καρφώνεις νύχια , αδειάζεις γράμματα
Η οδοντοστοιχία σου δεν λέει την αλφάβητο
Μη σχηματίζεις λέξεις , είσαι αγράμματος

Κοίτα τα δέντρα
Κονταίνουν τους ανθρώπους;

Έστρωσες εφημερίδες , ξάπλωσες και κοιμήθηκες
Σκυλιά με χρυσά δόντια οι φυλακές σου
Άγρυπνοι συνοδοί στον εφιάλτη σου

"Σταμάτα να κάνεις κόμπους το φορεμά σου"
Κοιμάσαι.
Ζητιάνοι χαλιναγωγούν το σώμα σου , ανακαλύπτουν κοσμήματα , κέρματα
Ταίζουν τα σκυλιά και φέυγουν
Περαστικοί σκηνοθέτες σε δείχνουν και γελάνε
-Δεν έχει ουλές , μη κοιτάτε -

Κοίτα το χωράφι
Τρελαίνει τους ανθρώπους;

Σάρκες ραμμένες βιαστικά το ρούχο σου
Φακίδες διακοσμούν την βιβλιοθήκη σου
Έχεις ένα σκύλο πάνινο , τον τρώνε ποντικοί
Το ξυραφάκι σκουριασμένο , δεμένο στα κορδόνια σου
Έχεις και μια γούνα μήπως χειμωνιάσει
Καρτερικά τοποθετείς τα κέρματα στα νύχια σου

Μη μετράς περαστικούς , μαρμάρωσαν
Στα μαλλιά σου μωρά θηλάζουν κομμένα αγκίστρια
Βρέχει σύκα , η βαρύτητα καταργήθηκε
Κάθομαι στη σπονδυλική σου στήλη

-Ξέχασες τη σακούλα-
Η μάνα ορφάνεψε

-Μην κοιτάς καθρέφτες-
Το πρόσωπο μου λύθηκε

Η έσχατη μάχη :
Δίχασες τις ψηφίδες , αλληγορούν με ζώα
Φύτεψες στάχυ σε μια προσπάθεια βρώσης
Είναι το λιβάδι σου!

-Το κουδούνι ξέχασε να χτυπήσει-
Είσαι ο μόνος ζωντανός

-Προτίμησες την όγδοη μέρα-
Εσφαλμένη συμφωνία

"Εδώ αναπαύεται η μνήμη"
Εις μνήμη ηλιθίων