Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2011

Θέλω να ασελγήσω σε κάθε κορώνα
Πλασμένη - επι ταύτα - ερημικής τέρψης
Πολυ-αμήχανος Οδυσσέας σε κενό
εκτρέφομαι με τα σωματικά ύγρα σας

Παρασιτώ στα άκρα σας
Ενταφιάζω τη βουλιμία μου
σε στίχους ανορθόγραφους
-με εικονικό μελάνι -

Κολλάω τη γλώσσα μου στον ουρανίσκο
Οι φθόγγοι μου , ανώνυμοι ήχοι
Κροτάλισμα κερμάτων

Σας συλλέγω στο αριστερό μου μάτι
-Ένας μονήρης Κύκλωπας-
Και μηρυκάζω με την τέφρα
που έπλασε τη λέξη

2 σχόλια:

Δημοσθένης είπε...

Καλωσήρθες,έχει κάτι το "στακάτο" αυτό το ποίημα και μ'αρέσει,μπράβο!

Liasef είπε...

Σ'ευχαριστώ Δημοσθένη
Καλώς σας βρήκα