Τρίτη, 26 Οκτωβρίου 2010

Δέλτα



να' ναι οι νότες των προσευχών ,των παραμιλητών μας
κι η βιασύνη των αγγέλων μέσα μας;
vα 'ναι εκείνες οι φορές που ασελγήσαμε με σπέρμα μαύρο
πάνω στα άσπιλα φύλλα της άνοιξης;
ναι 'ναι τα τόσο ένοχα ένστικτα
κι αυτή η βιβλική αδυναμία μας
να αντισταθούμε στην έπαρση;
ή vα 'ναι απλώς ότι ο Διάβολος δεν μας έχασε ποτέ από τα μάτια του;

3 σχόλια:

Θοδωρής Π. είπε...

Είναι το καλύτερό σου ποίημα - Μπράβο!

Eraserhead είπε...

Συμφωνώ. Μπράβο Νο.2!

athistraw είπε...

:)