Κυριακή, 29 Μαΐου 2011

Les fiançailles-Οι αρραβώνες, μέρος 5ο
Guillaume Apollinaire


Pardonnez-moi mon ignorance
Pardonnez-moi de ne plus connaître l’ancien jeu des vers
Je ne sais plus rien et j’aime uniquement
Les fleurs à mes yeux redeviennent des flammes
Je médite divinement
Et je souris des êtres que je n’ai pas créés
Mais si le temps venait où l’ombre enfin solide
Se multipliait en réalisant la diversité formelle de mon amour
J’admirerais mon ouvrage

Συγχωρέστε μου την άγνοια
Συγχωρέστε με που δε γνωρίζω πια το πανάρχαιο παιχνίδι των στίχων
Δεν ξέρω τίποτα πια κι ερωτεύομαι μοναδικά
Τα λουλούδια στα μάτια μου ξαναγίνονται φλόγες
Στοχάζομαι θεϊκά
Και γελώ με πράγματα που δεν έχω πλάσει
Μα όταν έρθει o καιρός της στερεάς σκιάς
Θα πολλαπλασιαστεί πραγματωμένη η ποικιλομορφία του έρωτά μου
Θα θαυμάσω το έργο μου

Δεν υπάρχουν σχόλια: